Dziś prawdziwych Cyganów już nie ma

Prawdziwe. Wszystko w zasadzie jest prawdziwe. Mimo to bardzo trudno znaleźć coś prawdziwego. Aby zjeść prawdziwego schabowego trzeba nachodzić się parę godzin, by znaleźć prawdziwą knajpę, z prawdziwym kucharzem co zaserwuje prawdziwego kotleciora. Prawdziwy schaboszczak potrzebuje do pary prawdziwych kartofli, nie jakichś podrabiańców. Oczywiście prawdziwa sól musi nadać prawdziwy smak gwarantujący prawdziwą przyjemność z jedzenia.

Skoro z głupim mięsem opatulonym panierką (prawdziwą rzecz jasna) jest tyle zachodu, to jak w tych czasach znaleźć prawdziwego mężczyznę/ prawdziwą kobietę?

Wydaje mi się, że zbyt wielu ludzi przywłaszcza sobie decydowanie o tym co zasługuje na miano „prawdziwego”. Pal sześć, gdy za nadawanie orderu prawdziwości zabierają się fachowcy w danej dziedzinie. Znacznie gorzej dzieje się, kiedy to ludzie niemający pojęcia o temacie wymyślają swoją własną hierarchię – może teraz was zaskoczę, wszyscy jesteśmy trochę takimi ignorantami. W końcu każdy z nas ma wyobrażenie o prawdziwym przedstawicielu płci przeciwnej. Gdy zapytacie kobietę, kto to jest prawdziwy mężczyzna dostaniecie rozciągniętą po sufit listę umiejętności, które człowiek musiałby posiadać by dołączyć do elitarnego grona prawdziwych mężczyzn. Oczywiście w drugą stronę też to działa, ale wielu facetów pewnie wskazałoby jedynie dwa atrybuty prawdziwej kobiety – cycki.

Trochę pożartowaliśmy, lecz temat sam w sobie taki znowu śmieszny nie jest. Wróćmy na chwilę do prawdziwych mężczyzn. Co też ów prawdziwy mężczyzna musi umieć? Na pewno musi prosto wbić gwóźdź. Łatwizna, nie? Powiedzcie to mężczyznom bez rąk… To taki skrajny przypadek, ale wiadomo, że facet co nic naprawić nie umie to przecież żaden facet. A przecież dopiero zaczynamy. Mężczyzna musi również potrafić obsłużyć wiertarkę, frezarkę, młot pneumatyczny, koparkę, kombajn oraz wyrzutnię pocisków ziemia-powietrze FIM-92 Stinger (by w razie zagrożenia obronić swą królową).

Powiedzmy, że znalazł się ktoś, kto to wszystko ogarnął – zrobił udarówką dziurę jak pięść, obrobił frezarką 100 gwintów, wydziobał młotem drugi Wielki Kanion, pogłębił go koparką, przerobił kombajnem pole sąsiada po czym wygrzebał ze strychu wyrzutnię rakiet i temu samemu sąsiadowi rozjebał stodołę. Już? Najwyższe miejsce na podium? Zasłużone laury? Zapomnij. Może dla jednej Pani staniesz się ideałem, ale na ledwie 5 sekund – nie daj boziulko białogłowej na klawiaturze przestawi się „Z” z „Y”. Kolejny element do listy. A zanim zdążysz wygooglać „jak pryestawić Y y Z” do listy dojdzie jeszcze kilka rzeczy, które prawdziwy mężczyzna umieć musi. Jakby tego było mało, na nic zdadzą się twe dotychczasowe osiągnięcia, gdy zapragniesz znaleźć miłość w innej części świata. Nie umiesz surfować? Odpuść sobie Hawaje. Nie umiesz zabić lwa gołymi pięściami? Afryka odpada. Nie umiesz nazwać przynajmniej 15 płci, a nikt z twojej rodziny nie jest homoseksualistą? Nie dla ciebie panie z Europy Zachodniej.

Omówiliśmy ledwie umiejętności, nie doszliśmy jeszcze do cech. Przecież prawdziwy mężczyzna musi być…

Dość. Chyba już każdy załapał. I pewnie już każdy pomyślał: „przesadzasz Frustracie”. Oczywiście, że przesadzam, inaczej by nie było zabawnie.

Prawda?

W każdym razie, sami chyba rozumiecie, że stosowanie słowa „prawdziwe” zupełnie mija się z celem w kontekście człowieka – jeśli już to można powiedzieć, że prawdziwy mężczyzna musi mieć penisa a prawdziwa kobieta waginę. I pochwę. I macicę. I…

Dobra nie wchodźmy głębiej.

Badum tsss…

Niestety wciąż żywe są pewne stereotypy, którymi żyjemy nie zdając sobie nawet sprawy jak bardzo krzywdzimy siebie i innych. Poprzeczkę podnosimy coraz wyżej i wyżej a końca nie widać. Trochę pastwiłem się w poprzednich akapitach, nad kobietami i ich rozhukanymi oczekiwaniami, lecz przecież mężczyźni robią dokładnie to samo. Wiedzą co musi umieć zrobić prawdziwa kobieta (przynajmniej tak dobrze jak mamusia), jak powinna wyglądać (przynajmniej tak jak mamusia za młodu) i jaka ma być w łóżku (przynajmniej taka jak mam… ekhm).

I jak na boga, my takie życiowe kaleki dobieramy się w pary skoro po horyzont ni prawdziwego chłopa, ni prawdziwej baby? Jednak, skądś biorą się prawdziwe miłości, prawdziwe śluby i prawdziwe dzieci. Okazjonalnie prawdziwe rozwody i prawdziwe bomby za przesoloną zupę, ale hej – jak już chyba uzgodniliśmy, ideałów u nas nie znajdziesz. Mimo to, jakoś sobie żyjemy, jakoś sobie radzimy i nawet udaje nam się przetrwać. Choć czasami krzywo wkręcimy śrubę lub zamiast pomidorowej wyjdzie nam pożar chałupy.

Powiem wam tyle – odpuśćcie sobie te stereotypy „prawdziwych”. To tylko nakręca frustrację z własnej nieudolności i zbyt wygórowanych oczekiwań wobec świata. A to już tylko krok do stworzenia beznadziejnego bloga, na którym wylejecie swoje żale wobec świata pisząc z jakiejś ciemnej piwnicy, z klawiaturą na wydatnym brzuchu i łysiną powstałą przez lata rwania włosów.

Nieśmieszne.

Ja na przykład, mimo całej mej zajebistości też czegoś nie umiem. Np. kompletnie nie znam się na motoryzacji. Nigdy mnie tego nie uczyli a ja też szczególnie chętny do nauki nie byłem. I co? I nico. Nikt nie przyszedł do mego domu z maczetą i nie odrąbał mi mego atrybutu męskości. Jednak gdybym w kółko słyszał, jaki to jestem beznadziejny, bo nie wiem nawet gdzie w samochodzie szukać alternatora to pewnie w końcu założyłbym tego bloga.

Nadal nieśmieszne.

Podsumowując – zluzujcie majty. Sobie i innym. Dla nieodpowiednich partnerów nigdy nie będziecie dość dobrzy a ci nieodpowiedni nigdy nie będą dość dobrzy dla was. Dopiero gdy zrozumiecie, że na świecie nie ma ani prawdziwych mężczyzn ani prawdziwych kobiet, dorośniecie do tego by stworzyć związek. Taki prawdziwy, gdzie nieprawdziwy facet obija sobie paluchy młotkiem gdy nieprawdziwa kobieta rani swe palce igłą.